Home

Achtergrond 1138 bekeken

M7151 Premium: progressie in oranje

Kubota is op jacht naar 10 procent marktaandeel in 2019. Daarom investeerden de ambitieuze en niet armlastige Japanners fors in hun landbouwtak. Visitekaartje is de nieuwe trekkerfabriek in Frankrijk. Daar rolt deze M7151 van de band, die wij uitgebreid getest hebben. Maakt hij de Japanse ambities waar?
Deze M7151 moet helpen de Europese markt open te breken voor de groeiambities van Kubota. - Foto's: Stefan Tovornik
Deze M7151 moet helpen de Europese markt open te breken voor de groeiambities van Kubota. - Foto's: Stefan Tovornik

Aan een kleur is al mooi te zien hoe verschillend culturen kunnen zijn. Denken wij bij oranje vooral aan voetbal, voor Japanners is het hét symbool voor een rijke oogst. Misschien wel vanwege die grote cultuurverschillen huurde Kubota een Oostenrijks ontwerpbureau in om hen te ondersteunen bij het ontwikkelen van een meer Europese trekker. Tegelijk blijft het zijn eigen lijn vasthouden: geen poeha, maar liever solide techniek leveren die overtuigt op basis van prestaties.

Boost komt niet volledig aan

En prestaties, die kunnen we meten in het Duitse DLG-testcentrum. Hier kon het eigen 6,1 liter (!) Kubota-blok aan de aftakasrem laten zien wat het in huis heeft. Om de viercilinder aan de emissienormen te laten voldoen, haalt Kubota werkelijk alle technieken uit de kast. Dus uitlaatgasrecirculatie, een partikelfilter, een DOC-katalysator en een SCR-unit met AdBlue-inspuiting.

De vierstijlencabine maakt een zeer solide indruk. Met een geluidsniveau van 76 dB onder last is hij niet extreem stil. De trekker is goed te begrijpen en makkelijk te bedienen, maar er zijn best wat details die beter kunnen. De opstap is mooi ruim, zowel links als rechts. De volglasdeuren zonder frame zijn ook aan beide kanten te vinden. De deur rechts sluit lastig, heeft géén handgreep en is moeilijk van binnenuit weer te openen. Minpunt is de stoel. Die kan niet ver genoeg naar achteren. Automatische klimaatregeling is er niet, ook niet als optie.
De vierstijlencabine maakt een zeer solide indruk. Met een geluidsniveau van 76 dB onder last is hij niet extreem stil. De trekker is goed te begrijpen en makkelijk te bedienen, maar er zijn best wat details die beter kunnen. De opstap is mooi ruim, zowel links als rechts. De volglasdeuren zonder frame zijn ook aan beide kanten te vinden. De deur rechts sluit lastig, heeft géén handgreep en is moeilijk van binnenuit weer te openen. Minpunt is de stoel. Die kan niet ver genoeg naar achteren. Automatische klimaatregeling is er niet, ook niet als optie.

Van de 110 kW nominaal vermogen komt 97 kW op de aftakas aan. Maximaal was dat zelfs 100 kW, wat een prima score is. Jammer dat de opgegeven boost van 15 kW (bij aftakaswerk boven 0,5 km/u en bij transportwerk boven 20 km/u) het daadwerkelijke aftakasvermogen slechts met 5,7 kW verhoogt. Alleen bij nominaal toerental komt de boost duidelijk naar voren, maar is die tegelijk minder nuttig te gebruiken.

Niet zuinig

Echter, het brandstofverbruik deed onze wenkbrauwen pas echt fronsen. De tank is met 330 liter (+38 liter AdBlue) weliswaar groot, maar het verbruik is met 283 g/kWh ook duidelijk bovenge­middeld voor deze klasse. Hetzelfde beeld bij trek­werk. De prestaties zijn prima met 91,1 kW en maximaal 93,6 kW trekvermogen. Maar met 304 g/kWh bij nominaal toerental en 280 gram per kWh bij maximaal vermogen ligt het verbruik ook hier boven het gemiddelde. De Powermixtest waarin we de praktijk nabootsen, bewijst dat het verbruik zo’n 5% hoger ligt dan het gemiddelde van alle tot nu geteste trekkers. Nog duidelijker is het verschil bij transport. De Kubota heeft bij 40 km/u bijna 18% meer diesel nodig dan een gemiddelde trekker. Bij 50 km/u is dat zelfs bijna 23% meer. Ook al loopt de trekker 40 km/u bij 1.600 motortoeren.

De ergonomie van de joystick en de knopjes op de armleuning bevielen ons niet écht. Het nut van de steun voor je handen ontging ons. De knopjes zijn op de tast niet uit elkaar te houden, sommige zijn lastig te vinden. Jammer, want dit is juist nieuw ontworpen. De terminal, de bekende Kverneland Tellus, is grafisch super voor elkaar en prima te begrijpen. Soms spiegelt hij wel.
De ergonomie van de joystick en de knopjes op de armleuning bevielen ons niet écht. Het nut van de steun voor je handen ontging ons. De knopjes zijn op de tast niet uit elkaar te houden, sommige zijn lastig te vinden. Jammer, want dit is juist nieuw ontworpen. De terminal, de bekende Kverneland Tellus, is grafisch super voor elkaar en prima te begrijpen. Soms spiegelt hij wel.

Transmissie: nu van ZF

Een opvallende move maakt Kubota op het vlak van de versnellingsbak. In de M135GX die we een paar jaar terug testten, lag nog de eigen achttraps Kubota-powershiftbak. In deze M7001-serie geen eigen transmissies meer. De Premium KVT, de cvt-variant, krijgt de traploze ZF TMT 16. Onze testtrekker is de powershiftversie met nu (nog) de T7226-bak van ZF. Deze heeft zes versnellingen en telt ‘slechts’ vier powershifttrappen. Kubota zegt al op de Agritechnica met de M7002 te komen, met een zestraps powershift.

De bijrijdersstoel is prima voor elkaar. Hij zit niet alleen goed, je hebt ook voldoende beenruimte. Daar schort het juist aan bij de hoofdzetel; de stoel kan eigenlijk niet ver genoeg naar achteren.
De bijrijdersstoel is prima voor elkaar. Hij zit niet alleen goed, je hebt ook voldoende beenruimte. Daar schort het juist aan bij de hoofdzetel; de stoel kan eigenlijk niet ver genoeg naar achteren.

Terug naar onze testtrekker: die heeft 24 versnellingen vooruit en dankzij de omkeer onder last (zowel links als rechts te bedienen) ook achteruit. Een kruipgroep is een optie. De bak beviel ons prima. Schakelen gaat gemakkelijk met de joystick, en de automatieken werken prettig. De versnelling waarin de trekker wegrijdt (C1) is echter een gegeven. Dat kan alleen de dealer met een laptop aanpassen. Ook kun je een toerental alleen opslaan als het handgas op minimaal 1.000 toeren staat. Onnodig, maar volgens Kubota veiliger. De fabrikant wijst erop dat je wél een toerental lager dan 1.000 toeren kunt opslaan.

Het ontwerp van de pedalen en ook het dashboard is zeer geslaagd. De omkeer onder het stuur werkt soepel. Al met al is de Kubota een trekker die simpel te bedienen is en waarmee je iedereen zonder uitleg op pad kunt sturen.
Het ontwerp van de pedalen en ook het dashboard is zeer geslaagd. De omkeer onder het stuur werkt soepel. Al met al is de Kubota een trekker die simpel te bedienen is en waarmee je iedereen zonder uitleg op pad kunt sturen.

Lof is er voor de standaard vier aftakastoerentallen, en het eenvoudig kunnen instellen van de hefhoogte waarop de aftakasautomatiek in werking treedt. Echter, staat deze bij het keren op de kopakker in standby, dan klinkt een luide pieptoon. Ook missen we de automatiek als je de hef met de positieregeling uitheft, in plaats van met de snelhef. Met bijna 6,6 ton hefvermogen tilt de Kubota genoeg. De hef is solide gebouwd en de hefhoogte duidelijk weergegeven. Een schaalverdeling op de diepteregeling ontbreekt. Deze werkt trouwens met AHC (Automatic Hitch Control). Dit systeem stuurt automatisch tussen hoogte- en trekkrachtregeling.

Bediening hydrauliek kan beter

Qua hydrauliek presteert onze luxere Premium-versie prima, we meten 118 l/min en 35,1 kW. Een 80 liter tandwielpomp is standaard. Bij het premiumpakket behoren ook (maximaal) zes elektrische ventielen met tijd- en literinstelling. Lijkt veel, maar tot drie ervan zijn in gebruik voor de fronthef. Hetzelfde gaat op voor de bediening. De flippers in de armleuning zijn leuk, maar na het activeren van de tijdsturing blijven ze (naar achteren) achter een richeltje hangen. Naar voren moet je de flippers kort op druk houden om de tijdsturing te activeren. Dat vergt gevoel, zonder in de zweefstand terecht te komen. Op de stick vinden we alleen het ventiel dat ook extern te bedienen is. Niet logisch, omdat hier in praktijk de hydraulische topstang op zit. Je zult de knoppen op de stick zo weinig of niet gebruiken.

Opvallend aan de Kubota is vooral dat deze nu een ingekochte ZF-transmissie heeft; niet langer de meer uitgebreide powershiftbak uit eigen huis. Detail: het achterraam kan niet ver genoeg open.
Opvallend aan de Kubota is vooral dat deze nu een ingekochte ZF-transmissie heeft; niet langer de meer uitgebreide powershiftbak uit eigen huis. Detail: het achterraam kan niet ver genoeg open.

Terminal van Kverneland

De cabine heeft een mooi brede opstap. De grote glazen deur rechts ontbeert een handgreep en sluit moeilijk. Is-ie eenmaal dicht, dan irriteert de mislukte ontgrendeling om de deur van binnenuit te openen. Eenmaal op de stoel blijkt de ruimte tussen stoel en dashboard te klein. De schakelaars van achterruitwisser en licht (onder het dashboard) zijn erg lastig te vinden. De knoppen op de armleuning houd je op de tast niet uit elkaar.

De eigen Kubota-viercilinder heeft 6,1 liter inhoud en levert goede tot zeer goede prestaties. Het bijbehorende brandstofverbruik mag echter wel wat lager. Het AdBlue-verbruik komt op 3,8 liter per 100 liter diesel.
De eigen Kubota-viercilinder heeft 6,1 liter inhoud en levert goede tot zeer goede prestaties. Het bijbehorende brandstofverbruik mag echter wel wat lager. Het AdBlue-verbruik komt op 3,8 liter per 100 liter diesel.

De ergonomie moet beter. De stick is mooi gevormd om je hand erop te laten rusten, maar bij het bedienen van de knoppen met de duim moet je die hand toch telkens optillen.

De terminal komt van Kverneland: de Tellus. Grafisch is die super, en ook de menustructuur is eenvoudig te overzien. Wel zouden de menu’s nóg beter op de trekker afgestemd kunnen worden. Op de nieuw ontworpen zijconsole en stick zou je ook vrij te programmeren Isobus-knoppen verwachten. Het kopakkermanagement is in de basis goed, maar ook hier moet Kubota nog de puntjes op de i zetten. Het geluidsniveau van 75,6 dB(A) is geen record voor een nieuwe cabine.

Pluspunten voor comfort

Toch willen we niet alleen verzanden in kritiek. Met de M7151 rijdt iedereen zó weg. De positie van de pedalen is prettig, de bijrijdersstoel eveneens. Echte pluspunten scoort de Kubota met het rijcomfort. De standaard cabinevering (als optie zelfs luchtgeveerd) werkt goed samen met de geveerde vooras (van Dana). Deze heeft voldoende toegelaten aslast om een voorlader te monteren. Dat gaat op de Kubota trouwens erg eenvoudig dankzij het geïntegreerde frame. De trekker weegt leeg 7,15 ton en mag volgens de typegoedkeuring 10 ton wegen. Krap, Kubota wil dat verhogen naar 11 ton. De draaicirkel is ondanks scharnierende spatborden bovengemiddeld (12,70 m). Minpuntje van de achteras is dat deze niet is vrijgegeven voor 710-banden.

De goed geïntegreerde Zuidberg-fronthef tilt 2,8 ton. De Dana-vooras veert prima. De opstap is mooi breed en goed afgeschermd. Ook rechts! De gereedschapskist (boven op de brandstoftank) is vrij klein. Het iets verzonken liggende dakraam sluit niet waterdicht af, mede omdat goede afwatering ontbreekt.
De goed geïntegreerde Zuidberg-fronthef tilt 2,8 ton. De Dana-vooras veert prima. De opstap is mooi breed en goed afgeschermd. Ook rechts! De gereedschapskist (boven op de brandstoftank) is vrij klein. Het iets verzonken liggende dakraam sluit niet waterdicht af, mede omdat goede afwatering ontbreekt.

Gemiddelde prijsstelling

In onderhoud wijkt hij niet af van andere merken. Een plus is er voor de eenvoudig te openen motorkap en prima bereikbare koelers. Idem voor de accu. Sterk punt van Kubota is de drie jaar- of 3.000 uur-garantie én een gemiddelde prijsstelling. De M7151 is er vanaf € 113.000. Zelfs in de Premium-uitvoering met grote axiaalpomp, vijf elektrische ventielen, fronthef en geveerde vooras blijft de schade beperkt tot € 124.980. De enige optie die overblijft voor € 1.500 is het 12 inch scherm (standaard 7 inch.)

Kubota werkt aan opvolger

De nieuwe M7001-serie is nog niet perfect. Wat je wél krijgt voor je geld is een sterke motor, een bewezen transmissie en een sterke hef. Natuurlijk werkt Kubota al aan de opvolger, de M7002, die een betere ergonomie en een lager verbruik moet bieden. Dan komt ook de achterliggende gedachte bij de kleur oranje nog beter uit de verf: de rijke oogst.

De Kubota tilt een 3,8 ton zware zaaibedcombinatie zonder problemen.
De Kubota tilt een 3,8 ton zware zaaibedcombinatie zonder problemen.

Of registreer je om te kunnen reageren.